YER AĞLADI, GÖK AĞLADI... EREĞLİ'M AĞLADI BUGÜN.

27 Nisan 2022 Çarşamba 14:38

YER AĞLADI, GÖK AĞLADI... EREĞLİ'M AĞLADI BUGÜN.

Zonguldak’ın en büyük ilçesi Karadeniz Ereğli…

Kurtuluş mücadelesinin tek deniz savaşının verildiği…

O savaşın gazisi olmuş Karadeniz Ereğli,

Tarihî günlerinden birini yaşadı bugün.

Binlerce insandan oluşan muazzam bir kalabalık.

Kadını, erkeği…

Yaşlısı, genci.

Tanınanı, tanınmayanı…

***

Gök ağladı… Yer ağladı.

Ereğli ağladı bugün.

***

Bugün…

Hiçbir sıfatın değeri yoktu.

Hiçbir itibarın… Hiçbir makamın.

Milletvekili, vali, kaymakam…

Yerel yönetici, siyasetçi…

O başkan, bu başkan.

Ne şu ne bu makam…

Herkes vardı o kalabalığın içinde.

Ve sadece tek bir makam…

Peygamberlikten sonraki en güzel makamın sahiplerinden birini selamladı Ereğli.

Yürekten…

Gönülden…

***

Gök ağladı bugün… Deniz de ağladı.

Bozhane’den çıkan balıkçı tekneleri, yolları dolduran araçlar…

Mavilikler içinde salınan martılar… Simitçi amca, dilenci abla…

Çocuklar ağladı bugün.

Anneler ağladı.

Elinde baston… Koşturarak Bozhane Camii’ne giden Mustafa Amca ağladı.

Şehidine selam çakan merasim bölüğü ağladı.

Polisim… Askerim…

Al bayrak ağladı bugün.

İnanın… Atatürk ağladı.

Millet ağladı.

***

İnanın!

İnanın zaman ağladı bugün.

Yelkovan, akrep…

Saniyeler ağladı.

Gelmek bilmedi öğle ezanı vakti.

O zaman, durdu bugün.

Sabah sâlâ ile ilk tekbiri getiren Ereğli’m…

Ezan okununca ağladı bugün.

İnanın! Ezan ağladı bugün.

***

Belki de…

Belki de tek biri vardı içimizde…

Bizlere bir yerlerden bakarak gülümsüyordu.

Ağlamayın! Ağlatmayın diyordu sessizce.

Biliyorum bir yerlerden o da bizi selamlıyordu.

“Genceciktim. Daha ne hayallerim vardı beni sevenler için; kendim için…”, diyordu.

Anacığı, tabutuna sarılırken; “Vatan sağ olsun oğul!”, derken,

Belki de o da; “Vatanıma canım feda oldu.”, diye seviniyordu.

***

Bugün gülmüyordu Gazi Ereğli’m.

İçin için ağlıyor, kor ateşler içinde yanıyordu.

Selam duruyordu binlerce insan.

Ve usul usul…

Ağır ağır gidiyordu delikanlı, yürekli çocuk.

Gidiyordu Korkmazların Doğukan.

Gidiyordu piyadem. Erim, şehidim.

Toprağı vatan yapan al bayrağa sarılmış,

Gelincik çiçeklerinden bir demet gibi gidiyordu gözümüzün önünde.

***

Güle güle güzel yüzlü mert çocuk.

Güle güle bu vatanın aslan evladı.

Allah mekanını cennet, kabrini pür-u nur eylesin.

 

Şehit Piyade Uzman Er Doğukan Korkmaz’ın anısına…

Saygıyla…

Sakıncalı Piyade